Beeldhouwen is voor Marian inhoud geven aan het leven. Zelf zegt ze; "Het maken van een beeld is als het baren van een kind: zwoegen, steunen, kreunen. Als het beeld er eenmaal is, is alles weer vergeten en geniet ik van mijn eigen schepping".

Haar creativiteit groeit van idee naar idee, het gaat door en steeds verder, het proces is nooit af. Marian zoekt in haar beelden een balans, waardoor ze zelfrespect uitstralen, een verworven vrijheid, die niemand ze meer kan afnemen.