Tegenwoordig maak ik mijn beelden nog steeds minimaal, maar het gezicht werk ik wel iets verder uit. Dat maakt voor mij het contrast tussen materiaal en verbeelding zichtbaarder. Mijn beelden zijn een soort oer- of pictogrammensen, die je toevallig eventjes aankijken. Vaak zijn het individuen maar soms hebben ze juist een relatie dan groeit uit één grondvorm een beeld met twee of drie bovenlijven. Het materiaal en de manier van opbouwen laten mijn vingerafdrukken zien, dit als teken van menselijke aanwezigheid, kwetsbaarheid en vergankelijkheid.